11/11/13

*Tι Είναι η Διαισθητική Ανάγνωση.~




Παράδοση στο χείμαρρο του «Πολέμου της Πληροφορίας»

ή Επιλεκτική Εστίαση της Ενέργειας ώστε να αποκομίσουμε

ένα πολύτιμο νόημα από τα πράγματα,

τις σχέσεις μας,

τη Ζωή,

το Τώρα;!


Γιατί δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ένα βιβλίο, ένα κείμενο, έναν άνθρωπο, ενώ το κείμενο κι ο άνθρωπος επικοινωνούν στα Ελληνικά;!

1] Κάποιος μπορεί να βρίσκεται σε ένα πνευματικό - μορφωτικό -  επίπεδο, το οποίο δεν αντανακλά στο κείμενο που διαβάζει ή μπορεί να είναι προκατειλημμένος απέναντι σε ότι δεν αντανακλά στις πεποιθήσεις του, άρα εσωτερικά το απορρίπτει.

Επίσης πολύ σημαντικό, εάν κάποιος δονείται σε διαφορετική ενέργεια - συχνότητα από αυτή του κειμένου [συγγραφέα], είναι αδύνατον να «ξεκλειδώσει τους κωδικούς» που για κάποιον άλλο είναι πανεύκολοι!

Π. χ. Εάν το κείμενο δονείται σε Ενέργεια Αγάπης, ενώ ο αναγνώστης έχει «Κλειστή Καρδιά», είναι αδύνατον να το Κατά - Νοήσει. Αλλά και αντίστροφά, προκαλεί αποστροφή σε κάποιον που δονείται στην Αγάπη, ένα κείμενο λουσμένο στην αρνητικότητα.

2] Ενώ παντού χρησιμοποιούνται απλά Ελληνικά, δε γίνεται κανενός είδους Εμβάθυνση σε ένα βιβλίο, κείμενο, Διά - Λογο.

3] Εάν κάποιος δεν ξέρει να «Ακούει» ένα συνομιλητή, δεν ξέρει και να «διαβάζει», να Επι - Κοινωνεί,  άρα και να ερμηνεύει τη Ζωή.

[Σε αυτή την περίπτωση, σπάνια οι άνθρωποι «βουτούν τη γλώσσα» στο μυαλό ή στην καρδιά τους για να Επι – Κοινωνήσουν Α – Ληθινά, παρά το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να «αδειάσουν το βρώμικο φορτίο τους» στους άλλους χρησιμοποιώντας τους ως σκουπιδοτενεκέδες…]

[Με την ίδια λογική, καταλαβαίνεις ότι δεν μπορείς να τιμήσεις με την προσοχή σου κάποιον που δεν ξέρει να Ακούει, να Επι – Κοινωνεί και απλά «ξεφορτώνει». Απλά σηκώνεσαι και φεύγεις αμέσως :))) ].


Με λίγα λόγια, η Αλληλο - Κατά - Νόηση προϋποθέτει Εσωτερική Ειρήνη.

Πως είναι δυνατό να εξάγουμε Πολύτιμα Φιλοσοφικά Νοήματα όταν δεν εμβαθύνουμε [σε ένα κείμενο] κάνοντας ένα είδος Σπουδής;!

Η Σπουδή σημαίνει τη μελέτη, την προσοχή, την ανάλυση, την εμβάθυνση.

Βρισκόμαστε στην εποχή του Πολέμου της Πληροφορίας. Το καθημερινό «σερφάρισμα» στο διαδίκτυο, η ανάγνωση πληροφοριών, η καθημερινότητα, μοιάζει  συχνά με ένα «επιφανειακό πασάλειμμα» επάνω από την επιφάνεια όλων όσων προβάλλονται ή συμβαίνουν.

Με αυτού του είδους το «πασάλειμμα» πολλές φορές μοιάζει η ίδια η ζωή των ανθρώπων που ζουν τα πάντα με ρηχότητα και δεν εστιάζουν σε κάτι συγκεκριμένα – σε άνθρωπο, βιβλίο, ταινία, συμβάν – ώστε να αποκαλύψουν τα κρυμμένα  νοήματα και διδάγματα πίσω από κάθε τι.

Ο μόνος τρόπος για να διδαχθούμε πραγματικά την ίδια τη Ζωή ή μέσα από ένα κείμενο που μοιάζει ενδιαφέρον, είναι η Επιλεκτική Εστίαση σε αυτό – άρα η Πειθαρχία του Νου για κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε τα πάντα να αποκτούν έτσι ένα Νόημα στη Ζωή μας.

Σημασία έχει, όσα κάνουμε στη Ζωή μας να έχουν ΝΟΗΜΑ.

Πως σχετίζεται η Πειθαρχία του Νου με τη Διαισθητική Ανάγνωση;!

Ακούγονται σκληρά όλα αυτά;! Κι όμως, είναι πολύ πιο απλά κι από το κουραστικό επιφανειακό «πασάλειμμα» - όπως το «σερφάρισμα» στο διαδίκτυο - το οποίο αποσπά μεγαλύτερα ποσά ενέργειας από όσο μπορεί κανείς να φανταστεί. Καθώς όταν κάποιος υπνωτίζεται, πλέον λειτουργούν άλλες δυνάμεις πάνω από αυτόν που του αποσπούν τη ζωτική του ενέργεια και τον έλεγχο του εαυτού του. [Αλλά αυτό ανήκει σε άλλη σπουδή…]

Η διαισθητική ανάγνωση είναι πολύ απλά, η Σύνδεση με το «Εσωτερικό Πυρήνα» της Φώτισης. Η εσωστροφή. Το «μάζεμα της ενέργειας» προς τα μέσα μας, ώστε να μπορέσουμε να συγκεντρωθούμε σε ένα κείμενο, μία παράγραφο για να το Κατά - Νοήσουμε.

Όταν συγκεντρώσουμε την ενέργεια στον εσωτερικό μας πυρήνα, συνδεόμαστε με το Υπερσυνείδητο, με το Συμπαντικό Νου. Με αυτό τον τρόπο, αμέσως όταν γεννιέται μία απορία, αυτομάτως απαντάται! Αυτομάτως όλα όσα μοιάζουν με γρίφους, αποκαλύπτονται μπροστά στα μάτια μας! Και για να καταλάβουμε, πρέπει να ανοίξουμε την Καρδιά μας, ώστε να λειτουργήσει η Συναισθηματική Νοημοσύνη.

Μόνο αυτή μπορεί να συνδεθεί με τον Συμπαντικό Νου, ώστε να καταφέρουμε έτσι να «μπούμε» στο μυαλό και στην καρδιά του συγγραφέα, αρθρογράφου, συνομιλητή. Είμαστε όλοι μέρος του Συμπαντικού Νου. Όταν αποκόπτουμε εαυτό από αυτόν, διαχωριζόμαστε από τη Γνώση και την ίδια τη Ζωή. Η Ζωή είναι παντού αλληλένδετη στο Σύμπαν.

Η Νοητική Πειθαρχεία δεν είναι άλλη από την εθελοντική Εστίαση της Ενέργειας σε ένα σημείο - αντί της απόσπασης.

Η Διαισθητική Ανάγνωση δεν είναι παρά η ίδια η Συναισθηματική Νοημοσύνη, μέσα από την οποία καλείσαι να ερμηνεύσεις τα Πάντα, αφού η ίδια συνδέεται με το Συμπαντικό Νου και κάθε πληροφορία στο Σύμπαν. Όλες οι πληροφορίες δύνανται να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, φτάνει ο Δέκτης και ο Πομπός να είναι Συνειδητά Ανοιχτοί [μέσω της Καρδιάς, όχι απλά μέσω του Νου].

Η Συναισθηματική Νοημοσύνη Πετά τα Άχρηστα και Μαγνητίζεται Μόνο Από τα Ωφέλιμα. Καθώς ο Χρόνος Αφιέρωσης και η Ενέργεια Είναι Πολύτιμα για να Ξοδεύονται Αλόγιστα.

Η Διαισθητική Ανάγνωση Είναι με Άλλα Λόγια 
η Επιλογή. Η Αυτο-Ποιότητα. Δίνω το Χρόνο & την Ενέργειά μου Επιλεκτικά σε Ό,τι Με Τρέφει.
Διαισθητικά Ξέρω Τι Μου Κάνει Καλό...


Δοκιμάστε το και θα ερμηνεύσετε όλη τη Ζωή, τον Κόσμο και τους Άλλους με αυτό τον τρόπο…

Με την Εστίαση της Προσοχής θα καταλάβεις τι διαβάζεις.

Με την Εστίαση στην Καρδιά θα ερμηνεύσεις.

Με την Απουσία Προκατάληψης & με Ανοιχτή Καρδιά, θα μάθεις Α - Λήθειες και θα Εμ = Πνευστείς από τον άλλο, τα βιβλία, τη Ζωή...

Και θα γίνεις κι εσύ ένας Ήλιος που θα φωτίζει και θα εμπνέει..

Γιατί ξέρεις να αφουγκράζεσαι, να «Ακούς» με Καρτερικότητα – άρα είσαι ανοιχτός και ανοιχτή μέσω της Καρδιάς, επικοινωνείς με τα Πάντα στο Σύμπαν.

Γιατί ξέρεις όχι μόνο να «Διαβάζεις» αλλά και να «Ερμηνεύεις» τώρα πια τα σημάδια, συνδεδεμένος / συνδεδεμένη με το Συμπαντικό Νου.

…Γιατί κάθε Αλληγορία ή τα Εισαγωγικά [«»]που Εσωκλείουν μέσα τους Παράξενες Εκφράσεις και Λέξεις, δεν είναι παρά η Ποίηση, η Άλλη Όψη της Ζωής που είναι τελικά Ό – Μορφη, έχει Μορφή, άρα Α – Λήθεια, δηλαδή Φως.


Όταν από το «Πασάλειμμα» περάσεις στο «Νόημα», τότε ο ρηχός φασαριόζικος χείμαρρος του «Πολέμου της Πληροφορίας» Κοπάει,
Δεν Έχει Τόση Δύναμη ώστε να Σε Αποσπά, να σε Μαγνητίζει
 κι όλα τα Σωστά για Εσένα Εμφανίζονται Μπορστά σου,
Αποκτούν Υπό - Σταση, Μορφή, άρα έχουν ΨΥΧΗ.

Εμφανίζεται Μπροστά σου το Σωστό Κείμενο,
ο Σωστός Φίλος, το Σωστό Βιβλίο...

Γιατί Αποδεικνύεις με την Ενέργεια που Εκπέμπεις
Ότι Δεν Είσαι Σκουπιδοφάγος, Δε Νιώθεις Σκουπίδι,
Δε Θέλεις Γύρω Σου Σκουπίδια Κάθε Είδους,
ή Μέσα σου κ.ο.κ.

Φίλις Χρυσού
[Αndromeda Galactica]
*[Tα συγγράμματά μου υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνο με την πρόσθεση των συνδέσμων και του ονόματός μου. 
Ευχαριστώ για την κατανόηση.]

8/11/13

ΚΡΙΤΙΚΗ > ΚΡΙΣΗ > ΣΠΟΥΔΗ > ΕΠΙΓΝΩΣΗ




...Τόσα σεμινάρια, τόσες ρήσεις, όλα κάπου μοιάζουν γνωστά
κι όλοι θυμούνται τα ίδια πράγματα που άκουσαν, διδάχτηκαν σε σεμινάρια πολλές φορές, τα οποία επαναλαμβάνουν συνήθως ως «κουτσουρεμένα» κακέκτυπα το ένα του άλλου. Στην πορεία χάνεται και το αρχικό νόημα. 

Αυτό που θα κάνει την ειδοποιό διαφορά ανάμεσα σε τόσα ίδια επαναλαμβανόμενα πράγματα είναι η Γνήσια Σπουδή,
η Εμβάθυνση επί του θέματος, η Εμπειρική Σχέση μαζί του,
η Αγνή Φιλοσόφηση γύρω από αυτό.

Το «δάσκαλε που δίδασκες και λόγο δεν εκράτησες» ταιριάζει πολύ στην εποχή μας, όπου οι σχέσεις, οι ώρες σεμιναρίων, μοιάζουν με διεκπεραιώσεις, από τα οποία λείπει στην πραγματικότητα ο πρωταγωνιστής: η μαγεία, η Αληθινή Σύνδεση αυτών που τείνουν να Επικοινωνήσουν μεταξύ τους, ίδια η Παρουσία της Ζωντανής Συνείδησης, η Ψυχή!

Με αφορμή ρήσεις σεμιναρίων οι οποίες είναι γνωστές σε πολλούς από εμάς που ασχολούμαστε με τον Εσωτερισμό,
την Πνευματική Ανύψωση και την Εξέλιξη της Ψυχής,
θέλησα να δώσω μία όψη που σπάνια είναι ιδωμένη.

Τι σκοπό έχει ένα σεμινάριο;!

Πολλοί θέλουν να περάσουν απλά μία ώρα καλά, να ξεχαστούν.

Άλλοι αποστηθίζουν όσα αντανακλούν ήδη στις εμπειρίες τους και μένουν εκεί.

Άλλοι δεν είναι ευχαριστημένοι γιατί νιώθουν ότι λείπει κάτι από το «παζλ» - το οποίο ίσως καλούνται από την ίδια τη Ζωή στο μέλλον, να συμπληρώσουν δια της εμπειρίας τους.

Ποιοι όμως παίρνουν τη Γνώση και την προχωράνε ένα βήμα παραπέρα;!

Ποιοι κάνουν οι ίδιοι μία Βαθύτερη Σπουδή πέρα κι από 
την χιλιοειπωμένη παπαγαλία του εισηγητή που σε πολλές περιπτώσεις έχει ξεχάσει να συνδέεται με το θέμα του, 
ώστε να αντλεί έμπνευση από το Υπερσυνείδητο αντί να διεκπεραιώνει μια «ρομποτική παπαγαλία»;!

Γιατί Παπαγαλίζουν τόσοι πολλοί χωρίς την παραμικρή Βαθύτερη Φιλοσοφία επί του θέματος που αναμασούν;

Η «Έτοιμη Τροφή» είναι Έτοιμη ή μήπως Σάπια τελικά;!

Πως η Επιμόρφωση μπορεί να γίνει το Θεμέλιο Οικοδόμησης μιας βαθύτερης Σοφίας;!

Με αφορμή μία ρήση σχετική με τους Καθρέφτες που είμαστε όλοι ο Ένας του Άλλου και όσα έχουν ειπωθεί επ’ αυτού -
καθώς έγραψα τα παρακάτω στο χρονολόγιο του facebook - συζητήσαμε με φίλους για όλα αυτά τα 'κλισέ' που γνωρίζουμε από τα κυριότερα Σεμινάρια Αυτογνωσίας. Παρακάτω παραθέτω το απόσπασμα που έχει να κάνει με ένα από τα κυριότερα θέματα που καλείται κάθε Ανθρωποψυχή να Εκτιμήσει δια της Εμπειρίας της. Την Κατάκτηση της Αυτοεκτίμησης μέσα από την Αποκωδικοποίηση των Καταστάσεων δια της Ορθής Οδού:


" H κακοποίηση που προξενεί κάποιος στους άλλους, είναι ανάλογη της κακοποίησης που κάνει στον εαυτό του "

Οπότε, σταματήστε να Κακοποιείτε = Εκδικείστε τους Εαυτούς σας στα Πρόσωπα των Άλλων 
και θα ησυχάσει ο Κόσμος όλος...

Αυτό που δε σου αρέσει στον Άλλο είναι απλά η Αντανάκλαση του Εαυτού σου.
Αν δε σου αρέσει ο Άλλος, Άλλαξε Εσύ!
Και ο Άλλος θα γίνει Ομορφότερος...

Εσύ Είσαι ο Άλλος.

Ο Ζαν Πωλ Σαρτρ είπε: ''Η Κόλαση είναι οι Άλλοι''.

Άραγε αντιλήφθηκε όλο το φάσμα των λόγων του;! 

Γιατί στο Πρώτο Επίπεδο Εμπειρίας των Ανθρωποθεάτρων Ελέγχου [της Ενέργειας] αυτό
σημαίνει ότι η Δύναμη που δίνεται στον Άλλο σημαίνει στα σίγουρα την Αγνωσία του Εαυτού.


Θέλω όμως να προχωρήσω πιο βαθιά σε αυτό το θέμα που με έχει απασχολήσει, καθώς μέσα από την ίδια τη Ζωή άρχισα να εξάγω συμπεράσματα τα οποία είναι αρκετά για να δομήσουν 
το 4ο βιβλίο μου κατά σειρά. 



Παρακάτω το 1ο μου βιβλίο που έχει εκδοθεί:
http://andromeda-book.blogspot.gr/

Ένα γνωστό για πολλούς Σεμινάριο σχετικά με τους Συμπαντικούς Νόμους και την Αμφίδρομη Λειτουργία της Ενέργειας μεταξύ των Ενεργειακών Πεδίων – που είναι και οι Άνθρωποι, λέει ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους δε μας αρέσει
ο «Απέναντι», ο Άλλος.

Πέραν του ότι συνήθως κάποιος μας Καθρεφτίζει ένα Δικό μας Κομμάτι το οποίο συνήθως Υπερτερεί – όπως στη Σκοτεινή Περίπτωση το Όμοιο Έλκει το Όμοιο ή στη Φωτεινή Περίπτωση επίσης συμβαίνει το ίδιο. Μαγνητίζουμε το Όμοιο ώστε να το
Αλληλο-Αναγνωρίσουμε με σκοπό να το Θεραπεύσουμε, όχι να το Εξαγριώσουμε, να το Πολώσουμε εντονότερα όπως αποτυχημένα συμβαίνει στις Σχέσεις των Ανθρώπων του Πρώτου Επιπέδου Αντιληπτικότητας - Εμπειρίας...

…Υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους δε μας αρέσει κάποιος σε ένα Αλισβερίσι Ενεργειών που είναι η Ζωή. 

Για να Συνειδητοποιήσουμε τα Συναισθήματά μας απέναντί σε ένα Άτομο θα πρέπει να περάσουμε στο Επόμενο Επίπεδο Εμβάθυνσης: στην Παρατήρηση της Στάσης του Απέναντι στον Εαυτό του, απέναντι στους Άλλους και το πως Λειτουργεί μέσα σε Ομάδα...

Ωστόσο, δεν είναι ποτέ σίγουρο αν μόνο αυτές οι όψεις χαρακτηρίζουν ένα αλισβερίσι, γιατί μπορεί να υπάρχουν και άλλοι άπειροι λόγοι για τους οποίους σχηματίζουμε Θετικές
ή Αρνητικές Εντυπώσεις για τους Άλλους ή τον Εαυτό μας,
οι οποίοι απλά δεν μπορούν να εξηγηθούν με λέξεις!

Το προχωράω λίγο παραπάνω φιλοσοφώντας πέρα από τα γνωστά… Για να βγω από τα «δοτά παπαγαλίστικα κουτάκια».

Είδα πως όλες οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα μας και πως μόνο
η Παρατήρηση, η Αυτοπαρατήρηση και η Εθελούσια Σιωπή μπορούν να μας βγάλουν σε Ξέφωτα Επίγνωσης για τις καταστάσεις και τα φαινόμενα.

Οι λόγοι για τους οποίους νιώθουμε Διάφορα Συναισθήματα
για τους Άλλους είναι ποικίλοι και συνδέονται μεταξύ τους μαθηματικά. 

Αν σκεφτεί κανείς ότι κάθε Άνθρωπος φέρει Αποτυπωμένο στο Ενεργειακό του Πεδίο ένα Αρχείο Άπειρων Ενσαρκώσεων, πως μπορεί να εξηγηθεί το Πώς και το Γιατί μίας Διάδρασης, όταν αυτή χρωματίζεται από μία ατελείωτη Μαθηματική Αλληλουχία Συμβάντων, Εντυπώσεων, Συγχρονικών Θετικών κι 'Αρνητικών' Γεγονότων τα οποία είναι αδύνατον να εξηγηθούν με την Κατώτερη Λογική και το Κατώτερο Συναίσθημα;!

Σκεφτήκατε επίσης, ότι κάποιοι είναι τόσο Ευφυείς, που γνωρίζουν ότι οι Άλλοι τους Παρατηρούν και για αυτό όταν βρίσκονται Εκτεθειμένοι, μπορούν να είναι κάποιοι «Άλλοι» αλλά την ίδια ώρα κι Αληθινοί;!

Γιατί ο Άνθρωπος έχει απλά πολλές Όψεις που μπορεί 
να Εναλλάσσονται, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι σε όλες 
τις περιπτώσεις είναι Υποκριτής, απλά μπορεί να είναι 
και Χαμελέων! Κάποιος που Προσαρμόζεται σε όλες τις καταστάσεις χωρίς απαραίτητα να θεωρείται Πονηρός Σφετεριστής Διπλωμάτης.

Άρα, εσύ ποιον θα καταφέρεις να Ερμηνεύσεις όταν Αυτός που έχεις Απέναντί σου είναι στο βάθος Ανερμήνευτος, όπως είναι
για παράδειγμα κι ένας Εκκεντρικός Ιδιοφυής, Πολυσχιδής Καλλιτέχνης με Έντονες Όψεις στην Προσωπικότητά του ή ένας Ψυχοπαθής Ρολίστας που παριστάνει τέλεια όποιο χαρακτήρα θέλει;! Μπορεί αυτόν τον Ψυχοπαθή να τον έχεις παντρευτεί!

Μπορείς να Εστιάσεις Συνειδητά στο τι είναι αυτό που νιώθεις για κάποιον, όταν τον βλέπεις Πως Λειτουργεί στο Σύνολο, Πως Συμπεριφέρεται Δημόσια στον Εαυτό του [και στους Άλλους];!
Κι αν δεν τον έχεις δει ποτέ Πως Συμπεριφέρεται στον Εαυτό του σε Ιδιωτικό Πεδίο;! Πως ξέρεις ότι τα ξέρεις όλα;!

Πως ξέρεις αν στις Προσωπικές Στιγμές του δε ζει μία Κόλαση 
ή ένα Παράδεισο;! Ανεξέλεγκτα ή Επιλεγμένα;! Κι αν ήξερες, 
πως θα τον χαρακτήριζες;! Θα ήταν σωστή η κρίση σου;! 
Κανείς δε γνωρίζει τις Βαθύτερες Αλήθειες μίας Ύπαρξης, 
συχνά ούτε καν τις δικές του...

Άρα, ένα πόρισμα για ένα Πρόσωπο ποτέ δεν ξέρουμε αν 
είναι Αληθινό, πολύ απλά γιατί δεν έχουμε καταφέρει να Αποκρυπτογραφήσουμε τέλεια οι ίδιοι τον Εαυτό μας,
ο οποίος συνεχίζει να μας εκπλήσσει διαρκώς εξελισσόμενος
[στη φωτεινή περίπτωση].

Ο Άνθρωπος είναι Πολυσχιδής και Πολύπλευρος. Είναι Μοναδικός ακόμη και στην Πολλοστή Κακέκτυπη Επανάληψή του.

Οι "Έντονες Προσωπικότητες" με τις  Έντονες Εναλλασσόμενες Όψεις τους μπορεί να συμπεριφέρονται ανάλογα για άπειρους λόγους, όπως: Προσποίηση, Ευκολία / Δυσκολία Προσαρμογής στο Περιβάλλον, Ρόλος, Ψυχοπάθεια, Επιδειξιομανία, Θράσος - κάνει όπως αισθάνεται από πεποίθηση ή Φοβάται και Υποκρίνεται, δεν έχει Μέτρο στη Χαρά και στη Λύπη κ.α.

Ο λόγος που οι Άνθρωποι άγονται και φέρονται ανάλογα,
είναι άγνωστος στην ουσία. Επιφανειακά μόνο μοιάζει ερμηνεύσιμος.

Αυτός ο Καθρέφτης [ο Άλλος] στρέφεται και προς εμάς τους ίδιους. Κανείς δεν μπορεί να μας καταλάβει απόλυτα.
Πολλές φορές οι ίδιοι αναζητάμε τον κρυμμένο λόγο
για μία Συνειδητή Πράξη που Φαινομενικά μόνο έχει "Φαεινό Λόγο Ύπαρξης". Οι λόγοι για όλα βρίσκονται κρυμμένοι πολύ πιο βαθιά κι από τα ερέβη του Υποσυνειδήτου.

Άρα, τι είναι αυτό που καθρεφτίζουμε ο Ένας στον Άλλο;!

Γιατί συμπαθούμε ή όχι ο Ένας τον Άλλο;!

Είναι που τα Όμοια Αντικαθρεφτίζονται μεταξύ τους ώστε να γίνουν αμφοτέρως ορατά και να θεραπευτούν ή μήπως αυτά
που αντικαθρεφτίζουμε μεταξύ μας είναι τελικά αδύνατο να εξηγηθούν, να ερμηνευθούν σε όλο τους το εύρος, ακριβώς γιατί είναι γραμμένα μέσα μας ως Κώδικες;!

Πόσους ακόμη Κώδικες πρέπει να Σπάσουμε σχετικά με το Υποσυνείδητο, Ασυνείδητο, Συνειδητό, Υπερσυνείδητο, 
το «Εκείνο» της Ψυχιατρικής και το «Άλλο» της Φιλοσοφίας;!

Με Κακοποιείς επειδή Κακοποιείς πρώτιστα τον Εαυτό σου και σου το επιτρέπω επειδή Κακοποιώ κι Εγώ τον Εαυτό μου. 

Συμπέρασμα: ο ένας έχει Μειωμένη Αυτοεκτίμηση + Θράσος.
Ο άλλος έχει Μειωμένη Αυτοεκτίμηση + Δειλία.
2 Όμοιοι αλλά και Αντίθετοι Πόλοι ώστε να παιχτεί τέλεια το έργο 2 Συμπληρωματικών μεταξύ τους Ρόλων: Θύτης + Θύμα.

Το Κακό Θράσος και η Κακή Δειλία - τα Πολωμένα Ξαδελφάκια του Φόβου...

2 Πρόσωπα που φοβούνται το Ένα το Άλλο και ο Καθένας τον Εαυτό του, τον οποίο Δε Γνωρίζει…

Μετά από αυτή τη γνωριμία το πιο σύνηθες είναι να έχουν ''Κακά Ξεμπερδέματα'', αντί της Μέθεξης δια της Εξαγνιστικής Θυσίας του Θύματος που στο τέλος Ανασταίνεται πανηγυρικά μέσω της Αποδοχής της Θυσίας του. Ώστε και ο Θύτης Αντιλαμβάνεται το Πως και το Γιατί αυτής της Συνάντησης. Κι όμως αυτός είναι ο Σκοπός αυτού του Μαθήματος. Η Αποδοχή της Θυσίας για μία καλή "Ανάσταση". Η Συνειδητοποίηση της Πηγής της Σκληρότητας. Τα Τραύματα και των Δύο συναντιούνται ώστε 
να Θεραπευτούν.

Ποιος είναι αυτός που Κρίνει εύκολα τον άλλο;! Από Ποια Θέση;!
Πόσο αντικειμενικός είναι ως Κριτής;!
Και κατά πόσο έχει Μετουσιώσει το Μάθημα σε Σοφία ώστε να γίνει ο Σοφός Παρατηρητής που βλέπει τα πάντα από ψηλά,
χωρίς να χρωματίζει τα πάντα μέσα από το Πολωμένο
Προ-Κατειλημμένο Φίλτρο των Ψευδαισθήσεων;!

Άρα, μετά από όλες αυτές τις Μαθηματικές Συνεπαγωγές
η κάθε άποψη ποτέ δεν είναι απόλυτα αντικειμενική.

Αυτό αυτόματα θα έπρεπε να μας απαλλάσσει από τον Ιδεοψυχαναγκαστικό Ρόλο του Κριτή Παντογνώστη
– που στην πραγματικότητα δεν ξέρει τι του γίνεται...

Γιατί πρέπει να κρίνουμε τα πάντα;! Η Ανασφάλεια της Προσωπικής Αγνωσίας θέλει να δίνει Ταμπέλες στα Πάντα για να ηρεμεί... Είναι όμως σωστός αυτός ο δρόμος;!

Το Επόμενο Εξελικτικό Σκαλοπάτι βρίσκεται σχεδόν στη
«Μη Δράση».

Τώρα πια Δε Σκέφτεσαι…

Μόνο Δρας – Χωρίς να «Δρας»...

Ακούς το Συναίσθημα χωρίς να θέλεις να το Εξηγήσεις.

Γιατί το Βαθύτερο Συναίσθημα είναι πάντα Ορθό κι Αντικειμενικό. Αν όμως του ζητήσεις να σου εξηγήσει το Πώς και το Γιατί,
δε θα βρει τις λέξεις...

Η «Διαισθητική Ψηλάφηση» της περιρρέουσας ατμόσφαιρας
είναι μία σοφή οπτική, ώστε να μην αγγίζεται κανείς από τα Παράλογα «Ανθρωποθέατρα» που στόχο έχουν μόνο την 
«Κλοπή της Ενέργειας» και που σπάνια προσφέρουν κάτι ωφέλιμο, πόσο μάλλον εμπνέουν.

Σε ένα κόσμο τόσο πολωμένο στο σκοτάδι, η Περιφρούρηση
της Ενέργειας και της Υγείας σε ολιστικό φάσμα, είναι το σημαντικότερο όλων.

Οι Κώδικες πίσω από τους Κώδικες - σύμφωνα με τη Λογική,
αν Σπάσουν, θα πρέπει να Αναλύουμε σύμφωνα με την «Εσωτεριστική Ψυχιατρική» για ώρες, γράφοντας ολόκληρους τόμους Εναλλακτικής Ψυχανάλυσης.

Αντί να Σπάμε τους Κώδικες πίσω από τους Κώδικες, τους Σεβόμαστε - και με Μινιμαλιστική Απλότητα Αποχωρούμε
και Προχωράμε ή Παραμένουμε έστω για να Παρατηρήσουμε
για όσο αντέξουμε...

Είναι σημαντικό να προχωράμε και να Μην κολλάμε σε "Νοητικές Λούπες" στη Ζωή.

Άπαντες και άπαντα προσπαθούν να παγιδεύσουν την Ενέργειά μας και τη Σκέψη μας – άρα είναι το ίδιο πράγμα.

Η Ψευδαίσθηση καταλαμβάνει το μεγαλύτερο χώρο στη Ζωή
του Ανθρώπου, παρά η ίδια η Πραγματικότητα.

Με ρωτάνε τι σκέφτομαι.

Κι απαντάω: ''Δε Σκέφτομαι… Νιώθω!''
Βασίζομαι στην Ενσυναίσθηση που απαντά για όλα.

Αν δε σου αρέσει κάποιος ή δεν του αρέσεις, δε θέλεις να το ερμηνεύσεις.

Αν σου αρέσει, δε θέλεις να το ερμηνεύσεις – αλλά χαίρεσαι.

Αν νιώθεις καλά μένεις. Αν δεν νιώθεις καλά φεύγεις. Τόσο απλά.

Έτσι, θέλω να καταλήξω στο γεγονός ότι δεν μπορούμε να αναλύσουμε τα πάντα και να τα βάλουμε σε κουτάκια, γραμμένα με λέξεις. 

Αλλά αν θέλεις να προχωρήσεις παραπάνω και σε βάθος στη Ζωή, θα πρέπει να ξεπεράσεις τα ''Κουτάκια – Σεμινάρια - Διδασκαλίες για το Πως να Σκέφτεσαι. Ακόμη κι αυτή''.
Να ξεπεράσεις την Επαναλαμβανόμενη Παπαγαλία των Ειδημόνων και ιδίως τη Μεταδοτική Κακέκτυπη.


Γιατί η Έτοιμη Γνώση Έχει Όρια.

Και τα Όρια Δηλώνουν Φυλακή…


Καταλήγω, ότι η Συναισθηματική Νοημοσύνη & Γλώσσα θα πρέπει να είναι το Επόμενο Σχολείο Διδαχής των Ανθρώπων
που θέλουν να περάσουν στο Επόμενο Υπαρξιακό Επίπεδο.

Θα πρέπει να έχει Τιμήσει κι Αγαπήσει κανείς αρκετά τον Εαυτό του [το Είναι] για να αποφασίσει και να αντιληφθεί ότι δε χρειάζεται κανένα δάσκαλο για αυτό.

Με ένα Ειδικό, Εισηγητή, μπορεί να γίνει μία αρχή.
Αυτός όμως δεν μπορεί να είναι το Αιώνιο Δεκανίκι μίας Τεμπέλας Συνείδησης που επαφίεται σαν τον Κατά Φαντασίαν Ασθενή
σε ένα Εφόρου Ζωής Γιατρό.

Καθώς είναι όμορφο να συνειδητοποιήσει κανείς ότι ο Δάσκαλος για αυτό το Σχολείο είναι μόνο ο Ανεξερεύνητος Γοητευτικός Εαυτός του…

Κι αυτή είναι ίσως η πιο Ερωτική Σχέση που κάνει ένα Ανθρώπινο Πλάσμα να είναι Ακαταμάχητο και τελικά Αρεστό και Αγαπητό από όλους… Αυτή η Σχέση προϋποθέτει το Θάρρος να Αντιμετωπίσει κανείς τα Ερέβη και τους Φόβους του κατάματα.

Μπροστά σε μία τέτοια Γλυκιά και Ταπεινή Ενέργεια [Ψυχή] που γνωρίζει ότι Τίποτα και Κανείς Δεν είναι Τέλειος, που Χαμογελά Γλυκόπικρα μέσα από το Θάρρος της Αυτοαναγνώρισης, που μπορεί να Ζητά Συγνώμη αλλά και να 'Αυτοκανακεύεται' αντί να 'Αυτοτιμωρείται' και άρα να Τιμωρεί και τους Άλλους...

...Αργά ή Γρήγορα Υποκλίνονται Όλοι και Όλα…

Βρες το Δάσκαλο μέσα σου και ξέχνα τα χρόνια σεμινάρια και τα «κουτάκια». Σπάσε τους τοίχους για να δεις τι πάει να πει Ζωή.

Όσα σεμινάρια, όσα ταξίδια, δε θα σου διδάξουν όσα έχει
να σου μάθει δωρεάν ο ίδιος ο υπέροχος Εαυτός σου.
Χωρίς να κοπιάζεις… Χωρίς να ξοδεύεις χρήματα…
Και κυρίως, χωρίς την ανησυχία να είσαι σε όλους αρεστός.

Καλή Γνωριμία με το μεγάλο Δάσκαλο Μέσα σου…

Να θυμάσαι, ότι σε όλους κατά βάθος αρέσει η Καλή, σχεδόν Ερωτική [αλλά όχι ναρκισσιστική] Σχέση που έχεις με τον Εαυτό σου. Ακόμη και στους εχθρούς σου. Γιατί αυτοί σε λατρεύουν στο βάθος από όλους περισσότερο...


Καμία 'Λογική Ερμηνεία' για Τίποτα [ = Νοητική Φυλακή]

Αυτό σημαίνει την Πλήρη Αποδοχή των Πάντων όπως είναι.
Σημαίνει τη Δύναμη να Μη Δίνεις Εξηγήσεις για τα όσα πρεσβεύεις, τις αποφάσεις σου, την αλλαγή στάσης σε μία κατάσταση.

Όπως Δεν Απαιτείς Εξηγήσεις και από τους Άλλους.
Σεβασμός και Αποδοχή όλων όπως έχουν, καθώς πίσω τους βρίσκεται ένας σοφός σκοπός. Κανείς Δεν Είναι Υποχρεωμένος
να Υποστεί μία Κατάσταση. Θέλει και παραμένει. Ή Θέλει και Αποχωρεί.


Μόνο Ζωντανή Διαίσθηση / Συναισθηματική Νοημοσύνη 
[ = Ελεύθερη Ψυχή]

Δηλαδή, όταν απαλλαγείς από την Ανάγκη Κρίσης – Κριτικής
και δε σε αγγίζει η Κρίση των Άλλων, εξελίσσεσαι πάρα πολύ γρήγορα σε όλο το Φάσμα της Ύπαρξής σου.




Με αγάπη Φίλις Χρυσού
ndromeda Galactica]


*[Tα συγγράμματά μου υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνο με την πρόσθεση των συνδέσμων και του ονόματός μου. 
Ευχαριστώ για την κατανόηση.]


6/11/13

Αξιοπρεπής και «Καθώς Πρέπει»…




Η Αποδόμηση της «Μάσκας του Κλόουν» είναι ένα από τα σοβαρά επιτεύγματα του ανθρώπου, ο οποίος καλείται να ερμηνεύσει το θέατρο του παραλόγου που από εκ πρώτης όψης είναι αυτή η ζωή και τελικά το καταφέρνει.

Οι Κώδικες Καλής Συμπεριφοράς μέσα σε μία κοινωνία είναι μόνο η μάσκα του λαθροκυνηγού, σε ένα καθημερινό κυνήγι του μεγάλου ψαριού που τρώει νομοτελειακά το μικρό. 

Άραγε πληρώνεται ποτέ το άδικο σε αυτό τον κόσμο;!

Αυτό είναι σίγουρο, όσο κι αν ο κόσμος φαίνεται τόσο άδικος μονομερώς, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα αυτής της συγκεκριμένης σπουδής.

Πράγματι υπάρχει μία ισορροπία πίσω από όλα τα ανισόρροπα πράγματα, αλλά μόνο αυτός που μπορεί να αποδομήσει τα φαινόμενα μπορεί να την αποκαλύψει.

Ζούμε σε ένα κόσμο όπου για παράδειγμα, κουρελήδες κλόουν υποδύονται τους περιζήτητους γαμπρούς, ενώ ξετσίπωτες πόρνες παριστάνουν τις κυρίες - κι ακόμη και στην εποχή μας εξαπατούν τους αδαείς.

Η μεταμφίεση στην εποχή μας βρίσκεται σε υψηλά στάνταρντς ανταγωνιστικότητας, για αυτό και δεν είναι εύκολα ορατή εκ της πρώτης ματιάς.

Κάποτε ο Προυστ είπε: «Οι πόρνες αντιγράφουν τόσο καλά τις κυρίες, που όλοι το ξέρουν ότι είναι πόρνες…»

Πόσο εύκολο είναι όμως να αναγνωρίσεις σήμερα μία τέτοια κυρία ή ένα κύριο ως προς τη συγκαλυμμένη αλήθεια του;!

Εφόσον οι άνθρωποι της σημερινής εποχής ακόμη πεθαίνουν για τα είδωλα - τα οποία στη συνέχεια τα πληρώνουν πάρα πολύ ακριβά -  η εξαπάτηση θα συνεχίζει να ζει και να βασιλεύει.

Ένας δικηγόρος που διασταυρώνεται με μία κυρία στο δρόμο, με το ατσαλάκωτο κοστούμι και το ακριβό άρωμά του, είναι για την κυρία ένας επιφανειακός αδίστακτος υλιστής ή ένας τζέντλεμαν που τη θαμπώνει με τη θωριά του;!

«Τα ράσα κάνουν πάντα τον παπά ή ο παπάς τα ράσα;!» Και πότε;!

Πότε κανείς αποκτά τη διάκριση ώστε να καταλάβει ότι ένας συνειδητός χιουμορίστας που τσαλακώνει την «εικόνα» του, δεν είναι κλόουν και καραγκιόζης;!

Πότε μπορεί κανείς να διακρίνει ένα σάτυρο, σεξιστή ή έμπορα ή όλα μαζί, πίσω από ένα γκουρού πανσυμπαντικής σοφίας «δάσκαλο» ή «δασκάλα» πνευματικών ενεργειών, σχολών;!

Το Φαίνεσθε ή το Είναι σε απασχολεί;!

Αυτός που αποκαλείς αβίαστα καραγκιόζη, μπορεί να είναι ένας φιλόσοφος της ζωής, ένας Συνειδητός Ηθοποιός Ακτιβιστής που θέλει να σε προβληματίσει ώστε να ξυπνήσεις μέσα σου ένα «ζωοποιό τάλαντο» το οποίο θα σε κάνει να αρχίσεις να νιώθεις και να ελευθερώνεσαι – εσύ και τόσοι άλλοι.







Ο γελωτοποιός- χιουμορίστας, μπορεί να φοράει κοστούμι.

Ο απατεώνας καραγκιόζης – κλόουν ολκής, μπορεί να φοράει επίσης κοστούμι.

Ο απατεώνας ολκής, μπορεί επίσης να φορά εργατικά ρούχα.

Ο γελοτοποιός – χιουμορίστας μπορεί να φορά και κοστούμι, και εργατικά ρούχα και στολή κλόουν εκ περιτροπής.

Γιατί ο χιουμορίστας που εσύ εύκολα αποκαλείς καραγκιόζη - ενώ την ίδια στιγμή ο δικηγόρος σου έχει ήδη πουλήσει τη δίκη σου στους αντιδίκους [εν αγνοία σου προς το παρόν] - είναι αυτός ο Αληθινά Αξιοπρεπής ιδιοφυής, ρεαλιστής και σοβαρός όταν το απαιτούν οι περιστάσεις.

Αυτός που αποκαλείς κλόουν σε μία μονόπλευρη στιγμιαία κρίση σου, μπορεί να είναι ένας άριστος κι επιτυχημένος επαγγελματίας - άρα έχει συγκεκριμένη στάση όπου η περίσταση το απαιτεί.

Ο δικηγόρος σου που φορά κοστούμι και μοιάζει αξιοσέβαστος, δηλαδή «καθώς Πρέπει», ίσως δεν είναι και τόσο Αξιοπρεπής - είναι καθώς πρέπει, δηλαδή, Παριστάνει τον Αξιοπρεπή…

Kι εδώ ερχόμαστε σε αυτό που είπε ο Προυστ - [παραπάνω].

«Καθώς Πρέπει» και Αξιοπρεπής


Ενδιαφέρον είναι το θεατρικό έργο:

«Η σημασία να είναι κανείς σοβαρός».






Τελικά, γιατί οι άνθρωποι ακόμη γίνονται θύματα της ίδιας τους της ανοησίας;! Είναι η ανοησία;! Η άγνοια κι έλλειψη εμπειριών;! Η κατά συρροή μαζοχιστική επανάληψη του ίδιου λάθους;! Ο τυφλωμένος εγωισμός του αλάθητου που όμως μονίμως την «πατάει»;!

Η απάντηση έχει 2 σκέλη:

Α] Φαντασίωση

Η κοινωνία έχει εκπαιδεύσει τους ανθρώπους ώστε να λειτουργούν σαν εργαλεία της – δηλαδή οι σκοτεινοί εξουσιαστές της ανθρωπότητας – πάντρεψαν την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και την ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία με ένα διεστραμμένο τρόπο, ώστε ποτέ ο άνθρωπος να μη βγει από αυτή τη δύνη των μεγάλων δραμάτων τα οποία ο ίδιος δημιουργεί στον ίδιο τον εαυτό του και στους άλλους. Γιατί τα δράματα και η «τύφλωση» εξυπηρετούν μόνο αυτούς και όχι τον άνθρωπο.

Όπως εσύ παρατηρείς το μικρό παιδάκι να ζει στο παραμύθι επάνω σε ένα ψεύτικο αλογάκι του ένα λούνα παρκ – και γελάς, έτσι γελάνε και κάποιοι άλλοι με εσένα. Μπορεί να είναι ακόμη κι αυτοί που αποκαλείς γελοτοποιούς. Πρόσεχε Μικρό Ψαράκι γιατί ένα Μεγαλύτερο μπορεί να σε καταπιεί, πίσω σου. 

Εσύ λοιπόν δεν μπορείς να τους δεις όλους αυτούς που σε παρατηρούν με τα ίδια μάτια, οι οποίοι έχουν Πραγματική Ισχύ επάνω σου εάν το θελήσουν. 

Όλοι γεννηθήκαμε αθώα παιδιά. Κάποια παιδιά όμως αντί να ωριμάζουν, μόνο γερνάνε…

Γερνάνε και μένουν μέσα τους παιδιά – όχι στην καρδιά, αλλά στο νου…

Όλα τα μέσα «κατασκευής συνειδήσεων» όπως είναι η διαφήμιση, τα ΜΜΕ, ο κινηματογράφος, η βιομηχανία της μουσικής και η μόδα, έμαθαν στον άνθρωπο να κυνηγά ένα άπιαστο φάντασμα.

Σε ένα κόσμο όπου δεν υπάρχει πουθενά το τέλειο, το «φτιασιδωμένο τέλειο» ακόμη τραβά από τη μύτη άπαντες.

Δηλαδή…

·       Τα μοντέλα κοιμούνται και ξυπνάνε πάντα όπως τα βλέπουμε στις διαφημίσεις. Είναι πάντα τέλειες γυναίκες, έχουν πάντα τέλειο χαρακτήρα και τις ποθεί κανείς πάντα.


Δηλαδή, δεν είναι ποτέ τρελές, δεν έχουν ποτέ ψυχολογικά προβλήματα, δεν κοροϊδεύουν ποτέ τους άντρες με το να τους θαμπώνουν - κάνοντας απλά μία δουλειά όπως είναι όλες οι άλλες. Είναι τέλειες…


·       Ο επιτυχημένος μεγαλοδικηγόρος που χειρίζεται τέλεια το λόγο και σαγηνεύει με σιγουριά και νηφαλιότητα, είναι πάντα τίμιος, πάντα ατσαλάκωτος, πάντα ευγενικός - ιδίως με τις γυναίκες, εκπροσωπεί πάντα τους αδικημένους [έτσι λέει].


Δηλαδή, δε βρίζει ποτέ, δεν πουλά ποτέ τις δίκες στους αντίδικους, έκανε την περιουσία του μόνο με τίμια μέσα, δεν κάνει ποτέ αντρικές γουρουνιές [βλ. εικόνα] –> φορώντας μαύρες κάλτσες και άσπρα σώβρακα. Είναι τέλειος… :-)


Αυτά ήταν μόνο 2 παραδείγματα για τα 2 φύλα – για την ιδανική εικόνα που εκπέμπει έντονο sex appeal!


Όλα τα παραπάνω παραπέμπουν στη Φαντασίωση = Ψευδαίσθηση. Η φαντασίωση δεν έχει καμία σχέση με τη φαντασία. Η χρόνια τάση στη φαντασίωση οδηγεί στη φαντασιοπληξία. Είναι παθολογία. 

Η πραγματικότητα όταν μάθεις να τη ζεις, μπορεί να είναι ιδιαιτέρως 
πιο ελκυστική κι ενδιαφέρουσα. 

Ποιος αντέχει όμως τη γνησιότητα;! 

Ποιος αντέχει να μην κρίνει από μία λεπτομέρεια, μία προσωπική φάση, 
μία στιγμή;! 

Πολλές φορές αυτή τη λεπτομέρεια περιμένουν κάποιοι για να θάψουν άλλους, μία αφορμή για κανιβαλισμό...


Το δεύτερο σκέλος της απάντησης είναι:


Β] Προ – Κατάληψη [Ο "Ταμπελοποιός"]


Πειράματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι λειτουργούν με βάση προκατασκευασμένες εικόνες. Είναι δυνατόν, ο εγκέφαλος ενός ανθρώπου να μην μπορεί να δει κάτι που βρίσκεται μπροστά στα μάτια του, ακριβώς γιατί σε όλες τις περιπτώσεις αυτό είναι απίθανο. Έχει κατασκευάσει λοιπόν προκατασκευασμένες εικόνες και σε κάθε ερέθισμα δεν περιμένει καν να επεξεργαστεί την εικόνα, περίσταση, εμπειρία, αλλά φτιάχνει, τοποθετεί πλασματικές έτοιμες εικόνες μόνος του, εκεί που δεν υπάρχουν… 

Μπορεί κανείς να χάνει καθημερινά σημαντικές πληροφορίες ή ολόκληρη τη ζωή του, ζώντας σε πνευματική ημι-τύφλωση. Γιατί το παν είναι η Ζωντανή Συνείδηση, όχι η ρουτίνα της αγελάδας που κάθε μέρα βοσκά με μάτια απλανή και το βράδυ μπαίνει στο παχνί μηχανικά…


·       Ένας γκουρού της σοφίας έχει ανακαλύψει όλα τα μυστικά της ζωής, είναι πάντα «ζεν», τηρεί πάντα όσα διδάσκει, έχει πάντοτε σταθερή ακλόνητη συμπεριφορά, είναι πάντα δίκαιος με όλους – μαθητές και μη.

·       Ποτέ δεν έχει πιάσει τον εαυτό του να κουράζεται αφόρητα υποκρινόμενος, ποτέ δεν κακολογεί τους άλλους «γκουρού», ποτέ δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ των μαθητών του – νέων και απόφοιτων, μία και οι απόφοιτοι είναι οι νυν ανταγωνιστές του, ποτέ δε «μετράει κεφάλια» στα υπερτιμολογημένα μυητικά σεμινάρια φώτισης με ταρίφα, ποτέ δεν αλιεύει μαθήτριες για ερωμένες εκμεταλλευόμενος την ανάγκη για πνευματική ανάπτυξη έκαστης και έκαστου… Είναι τέλειος.


Με λίγα λόγια, η ΠΡΟ-ΚΑΤΑΛΥΨΗ ενός μηχανικού εγκεφάλου ο οποίος
δεν έχει εκπαιδευτεί να αντλεί πληροφορίες από τη Συναισθηματική Νοημοσύνη, μπορεί να οδηγήσει τον ιδιοκτήτη του σε παγίδες.
Και για όλα αυτά ευθύνεται η Ψευδαίσθηση της Ανάγκης,
η οποία με τη σειρά της τροφοδοτεί τη χρόνια ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ.


Πως μπορεί η παθολογική επιθυμία η οποία δημιουργεί παραισθήσεις, να οδηγήσει ένα άνθρωπο να δει καθαρά
την πραγματικότητα και την αλήθεια πίσω από τα μασκαρεμένα θέατρα αυτού του κόσμου;!

Η παθολογική επιθυμία δεν είναι φυσικά ο οδηγός προς την Αλήθεια αλλά προς την αυτοκαταβαράθρωση.

Τα σοφά και καθαρά κριτήρια προϋποθέτουν εσωτερική σοφία
η οποία πηγάζει από την εσωτερική φωνή της ψυχής που βλέπει τα πάντα όπως είναι – και προειδοποιεί. Η φωνή αυτή αλλιώς λέγεται «Ανώτερος Εαυτός». [Αυτή η Φωνή ενέχει και κάτι που δεν έχει ο άνθρωπος: Αποδοχή - Συμπόνια - Κατανόηση].

Όποιος θυμηθεί εκείνη τη «φωνή» που φωνάζει μέσα του «Όχι!», όταν αυτός ορμά στο δράμα το καλυμμένο με ζάχαρη άχνη και κερασάκια, μπορεί να αρχίσει να εκπαιδεύει εαυτό στη Σοφή Διάκριση.

Μπορεί να αρχίσει να ακούει τη Φωνή της Καλοσύνης της Ψυχής
η οποία βλέπει πολύ καθαρά πίσω από το χιούμορ του «γελωτοποιού» της παρέας, μία ανώτερη ψυχή που συναντά συχνά το Θεό και θέλει να το μάθουν κι άλλοι, ότι αυτό συμβαίνει. Και αυτή είναι η μόνη χαρά που δεν είναι πλασματική και προσωρινή.

Μπορεί να συναισθάνεται τη λύπη κάποιου που πρέπει λόγω επαγγέλματος ή για να μην προβληματίσει τους άλλους, πάντοτε να χαμογελά. Και δεν τον κρίνει από μία δύσκολη φάση ή στιγμή του.

Τα «εγώ» κοροϊδεύουν τους «γελωτοποιούς», αλλά τα ίδια είναι οι γελωτοποιοί και οι μεγαλύτεροι ψεύτες του ίδιου του εαυτού τους. 
Οι μεγαλύτεροι γκαφατζήδες…


Κι επειδή ντρέπονται να το ομολογήσουν ότι διαρκώς κάνουν σοβαρά λάθη και δεν ξέρουν πώς να τα αντιμετωπίσουν λόγω του υπερμεγέθους τυφλού εγωισμού, αντί να γίνονται πιο ευαίσθητοι σε αυτά που πραγματικά έχουν αξία στον κόσμο μας, κάνουν «φυλετικές και κοινωνικές διακρίσεις» ώστε να πείσουν εαυτούς ότι μόνο ο ψεύτης κόσμος τους είναι ο σωστός.

Κάθε μέρα θα εξαπατώνται και θα εξαπατούν. Αλλά ποτέ πραγματικά δε θα ζουν μα διαρκώς θα αρρωσταίνουν ψυχικά, φυσικά και νοητικά.


Γιατί όταν παραδίδει κανείς Εαυτόν σε ένα δοτό ψεύτικο κοινωνικό σύστημα – κατασκεύασμα αφύσικης ασχημοσύνης, θα συνεχίζει δια βίου να φυλά «κατουρημένες ποδιές», να κοροϊδεύει ζηλεύοντας κρυφά όσους ζουν ελεύθερα τη ζωή τους, να πέφτει θύμα της όμορφης σάπιας και του όμορφου σάπιου, να κατηγορεί ανθρώπους από μία δύσκολη στιγμή τους ή επειδή είναι γνήσιοι και δεν κρύβουν την εκάστοτε διάθεση, την αλήθεια τους.


Η συνταγή μετά από κάποια ηλικία για τους αθεράπευτους επιφανειακούς υλιστές είναι: τα ψυχοπαθολογικά φάρμακα.


Αν δε έζησες Ελεύθερα, τότε δεν Έζησες ποτέ…

Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός έχει να κάνει με τη σοφία 
η οποία είναι αμετακίνητη κι ολοένα μεγαλώνει, πίσω κι από το χιουμορίστα γελωτοποιό, πίσω από κάθε παρεξηγημένο αληθινό ακτιβιστή της ζωής, που θέλει με γνησιότητα να ζήσει και να εξερευνήσει το θαύμα του μέσα σε αυτό τον ακαταλαβίστικο κόσμο…

Ακόμη και σήμερα που όλα τα βρώμικα θέατρα ξεσκεπάζονται καθημερινά, οι άνθρωποι επιμένουν στις ταμπέλες. Επιμένουν να ζουν σε «κουτάκια» εθελοτύφλωσης. Η απόλυτη αυτοκαταδίκη
σε ρομποτική μιζέρια και στην ιδέα ότι όλα είναι καλά όπως είναι: άρρωστα, αλλά μακιγιαρισμένα ως υγιή! 


Υπάρχουν χιλιάδες πεινασμένοι και άστεγοι εκεί έξω,
αλλά οι εκπομπές γκουρμέ μαγειρικής στην τηλεόραση βρίθουν!


Αγέλαστα Μοντέλα πεθαίνουν από νευρική ανορεξία μέσα στην παραφροσύνη τους, αλλά τα μικρά κορίτσια τις έχουν ως πρότυπο!

Οι περισσότεροι γόηδες που διαφήμισαν τις καμπάνιες του καπνίσματος όπως της Marlboro, πέθαναν από καρκίνο του πνεύμονα!


Τα παραπάνω είναι μόνο μερικά παραδείγματα. Καθώς:


Τα «φύκια» ακόμη περνάν ως «μεταξωτές κορδέλες»!


Η «βοϊβοδίνα» ακόμη ξιπάζεται κι ας πεθαίνει από την πείνα!


Ο «κερατάς» ακόμη το μαθαίνει ότι είναι «κερατάς», τελευταίος!


Υποκριτές και θύματα όλοι τους το ίδιο ανόητοι και φοβισμένοι. 
Όλοι τους, κοροϊδεύουν και χλευάζουν κάθε γνήσια έκφραση κι όλα όσα δεν μπορούν να ερμηνεύσουν με το περιορισμένο ρομποτικό μικρό μυαλό τους.

Η "Παιδική Χαρά" να Θυμάστε, Είναι η Πιο Γνήσια Εκδήλωση του Θείου Μέσα Από Μία Ανθρωποψυχή. Ο Χριστός Είπε: "Γίνετε Σαν τα Παιδιά". Για να Καταλάβετε Τι Είναι ο Θεός!


Αλλά ας το μάθουν πως είναι οι μόνοι, τους οποίους κοροϊδεύει 
και λυπάται η Ίδια η Ζωή, την οποία ποτέ δε θα γνωρίσουν…


Η Ζωή αγαπά τους Θαρραλέους, όχι τους δειλούς.-



Μην περιμένετε από τους θαρραλέους να σας δώσουν αυτό που θέλει η φαντασίωσή σας. Οι εμπνευστές που μιλούν για την Πνευματική Αφύπνιση για παράδειγμα, περιμένετε να φαίνονται πάντα χαμογελαστοί, τέλειοι και ευτυχισμένοι.

3 είναι οι περιπτώσεις:


1] ΦΑΙΝΕΤΑΙ χαρούμενος σχεδόν πάντα - γιατί έτσι νιώθει.

2] ΕΙΝΑΙ χαρούμενος αλλά έχει και τις δύσκολες μέρες του και δεν το κρύβει -  γιατί είναι αληθινός και έτσι νιώθει.

3] ΦΑΙΝΕΤΑΙ [ψευτο]χαρούμενος - μόνο για τα μάτια σας, παίζει         θέατρο. Γιατί σας βλέπει ως πελάτες [κεφάλι και 50ευρο]

Συμπέρασμα: στοιχηματίζω ότι στους περισσότερους αρέσει μόνο ο 1] και ο 3] τύπος.



Έχετε σκεφτεί όμως ότι ο 2] μπορεί να είναι και ο πιο έγκριτος όλων;! 




Αυτός που θέλει να ζει μία Γνήσια Ζωή δεν αρέσκεται στις φαντασιώσεις. Δε δημιουργεί εικόνες για το πως θέλει να είναι οι άλλοι. Τους δέχεται όπως είναι ή εάν δεν του ταιριάζουν δεν τους βάζει στη ζωή του.



Η Αληθινή Ζωή στη Γνησιότητά της

είναι Φανταστική από μόνη της!








Με Αγάπη


Φίλις Χρυσού

[Andromeda Galactica]


[Αφιερωμένο στους Γνήσιους Ακαταλαβίστικους Εκφραστές, Καλλιτέχνες της Ζωής. Που είναι ο εαυτός τους σε κάθε τους στιγμή. Ένας τέτοιος επαναστάτης εκφραστής ήταν κι ο Χριστός στην εποχή του. Και πάντα επίκαιρος…]




* Τα συγγράμματά μου υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνο με την πρόσθεση των συνδέσμων 
& του ονόματός μου. Ευχαριστώ για την κατανόηση.