13/6/14

Ό,τι για εσένα είναι 'Ευτυχία', μπορεί να είναι η δική μου δυστυχία...



 
…Μία διατριβή που αποδεικνύει ότι το σημερινό αποτυχημένο
 κοινωνικό μοντέλο βασίζεται στα σαθρά θεμέλια του Φόβου...

 

Το «Μέτρο του Θάρρους»…

Θάρρος ή Αλήθεια;! Μα είναι ένα και το αυτό!

 

Κανείς δεν ξέρει πότε θα «φύγει» από αυτή τη ζήση…
Και για αυτό, οφείλετε πολλοί να δείχνετε κατανόηση
για αυτούς που έχουν το θάρρος να υλοποιούν και να ζουν τα όνειρα και τις επιλογές τους, τώρα, επειδή δεν πιστεύουν ότι θα ζήσουν σε αυτό τον κόσμο για πάντα.
 
Γιατί με αυτή τη φιλοσοφία άγονται και φέρονται οι άνθρωποι σήμερα. Λες και πρόκειται να ζήσουν για πάντα.
Και συσσωρεύουν... Υλικά, αρνητισμό, έπαρση...

Κι εμείς τρέφουμε ειλικρινή Συμπόνια για εσάς.
Και θα δείτε τους λόγους παρακάτω.

 
Προτείνουμε να αποδεχόμαστε όλοι τη διαφορετικότητα

 η οποία προσμετρείται στη Ζωή με το «Μέτρο Θάρρους».

Γιατί ακόμη κι ο κανόνας [σας] μπορεί για κάποιους να θεωρείται: Διαφορετικότητα!!!
 
Αυτό το «Μέτρο» είναι πράγματι μονάδα μέτρησης, όπως το κατάλαβες.

 
Πως διαπραγματεύονται μεταξύ τους όμως

 η Κριτική / ο Φόβος & η Αποδοχή / το Θάρρος;!


Στη σημερινή αποτυχημένη κοινωνία υπάρχει ο κανόνας
 και οι εξαιρέσεις.

Ο κανόνας είναι κατά βάση αποτυχημένος, αλλά οι άνθρωποι – πολίτες που απαρτίζουν την κοινωνία που οι ίδιοι δημιούργησαν και την αποδέχονται όπως είναι, υποκρίνονται ότι τα πάντα είναι εντάξει.

Το σημερινό μοντέλο οικογένειας για παράδειγμα
 έχει «κρασάρει» προ πολλού, αλλά κανείς δεν έχει το θάρρος είτε να το αλλάξει, είτε να αποδεχτεί τις διαφοροποιήσεις που συμβαίνουν εκ του φυσικού ως αντίκτυπο ενός συστήματος που λειτουργεί πλέον με αφύσικο τρόπο.
Και όλοι παριστάνουν ότι όλα είναι εντάξει...

Γιατί αν η οικογένεια λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο
και δε ζούσαμε στην εποχή των γρήγορων ταχυτήτων,
η Γυναίκα θα ήταν αληθινή Τροφός και Παιδαγωγός
ενώ ο Πατέρας θα ήταν Εκπαιδευτής και Δάσκαλος.

Και οι γάμοι θα διαρκούσαν πολλά χρόνια…

 
Τώρα που όλοι έχουν δοκιμάσει τα πάντα νωρίς
και που όλα μοιάζουν με μόδα που ξεπερνιέται γρήγορα -
ακόμη και οι έρωτες, τσάμπα ορκίζεστε εν όποιον του Θεού για πράγματα που είναι αστεία από τη φύση τους, καθώς τα πάντα αλλάζουν...
 

Γιατί στη Ζωή δεν υπάρχει πουθενά

το «Ποτέ» και το «Για Πάντα»…

 
Έτσι, ένας γάμος θα έπρεπε να γιορτάζεται μετά από την πρώτη 5ετίακαι όχι στην έναρξή του, καθώς είναι αστείο ένα τέτοιο πανηγύρι την ώρα που δεν ξέρεις τι θα συμβεί αύριο και το αύριο μετά το αύριο…


Ιδίως κατά την οικονομική κρίση τα διαζύγια είναι καθημερινά.
 

Αποδεικνύεται ότι χωρίς χρήματα
η «αγάπη» ξεφτίζει…

Ενώ με τα χρήματα η «αγάπη» φουντώνει…

 
Μήπως λοιπόν όλοι αυτοί που υπηρετούν τον κανόνα - που τους κάνει να νιώθουν ψευτοασφαλείς - να αντιληφθούν ότι όταν «Παντρεύονται τα Συμφέροντα» προκοπή δεν πρόκειται να κάνουν ποτέ;!

Οι άνθρωποι του κανόνα έχουν την τάση να κάνουν Κριτική
 σε όσους δεν τον υπηρετούν ψυχαναγκαστικά όπως αυτοί.


Υπάρχουν άνθρωποι που παντρεύονται όποιον να ‘ναι
αρκεί να το έχουν κάνει για τα μάτια του κόσμου…

 
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν παντρεύονται το μεγάλο τους έρωτα από φόβο, μην και τους ξεπεράσει.

Και ζουν μια ζωή γεμάτη ιδεοψυχαναγκαστική αυτοκαταπίεση.
Ενώ με την πρώτη ευκαιρία προσπαθούν να κλέψουν λίγη ζωή από εφήμερους εραστές που τους σαγηνεύουν κι έτσι αντιλαμβάνονται τι έχουν χάσει ζώντας στο ψέμα…

Αλλά φοβούνται κι επιστρέφουν στη φωλιά τους «ζεματισμένοι» κι ολοένα πιο γερασμένοι.


Υπάρχουν άνθρωποι που παντρεύονται τους τίτλους
και την οικονομική δύναμη ο ένας τους άλλου
[και την ίδια στιγμή οι εραστές είναι νόμιμοι και για τους 2].
Αλλά όταν ο τίτλος ή το οικονομικό υπόβαθρο καταρρέει,
καταρρέει και ο «γάμος» τους.

 
Κι επειδή συμβαίνουν αυτά που δεν εννοεί η καρδιά,
η «Κυρία» και ο «Κύριος» είναι κύριοι μόνο στις συστάσεις,
γιατί η σεξουαλική πείνα για αυτούς γίνεται μανία καταδίωξης –

«κι ό,τι κινείται… τρώγεται»!


Αυτές οι «Κυρίες» και οι «Κύριοι» είναι από τους πιο αυστηρούς «Κοινωνικούς Κριτικούς».
 
...Επειδή εμένα, που τώρα γράφω, δε με αφορούν οι κοινωνίες των μυρμηγκιών [καθώς τις παρατηρώ ως αποστασιοποιημένος σχολιαστής από ψηλά], θέλω να υπερασπιστώ αυτούς τους Εραστές της Ζωής που όμως η γνώμη της αποτυχημένης κοινωνίας ακόμη τους αγγίζει, ώστε να τους αποδείξω πως πρέπει να γιορτάσουν τις «Εξωσυστημικές Επιλογές» τους όσο είναι ακόμη εδώ σε αυτή τη ζήση.
 
 
Τους καλώ να στηρίξουν 100% την τάση να ακούν την Καρδιά τους, γιατί είναι αυτοί που δε θα πάθουν στα σίγουρα ασθένειες της Καρδιάς, αφού δε θα την καταπιέσουν με κανένα τρόπο… [κ.ο.κ. ασθένειες ανάλογα με ποιο συναίσθημα απωθείται προς τα μέσα και δεν εκφράζεται ή εκφράζεται υπερβολικά].

 
Και θα τους θυμίσω κάποιες σοφές ρήσεις
 αλλά και θα τους τονώσω τη φυσική τάση τους
να είναι ο Εαυτός τους…:


«Η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει μόνο να φαίνεται τίμια,
 αλλά και να είναι!»

«Όλοι ήξεραν ότι οι τάδε «κυρίες» ήταν πόρνες,
ακριβώς γιατί παρίσταναν τις κυρίες».

 

«Ο άνθρωπος γεννήθηκε ελεύθερος αλλά παντού είναι δεμένος με αλυσίδες»

 

«Ο καθώς πρέπει δε σημαίνει ότι είναι και Αξιο-Πρεπής…»

 

Πόση Ελευθερία περιέχει μία ζωή/Υποκρισία;!


Γεννήθηκες για να είσαι έρμαιο μιας ρουτίνας που μισείς;!


Γεννήθηκα για να εκτελώ τις επιθυμίες της Καρδιάς μου

 που ξέρει τι είναι καλό για εμένα και που ποτέ δε με διέψευσε

 όταν ακολούθησα την Α-Λήθεια της!

 

Γεννήθηκες για να πεθαίνεις κάθε μέρα ζωντανός μέσα σε ένα ψέμα;!


Γεννήθηκα για να είναι αληθινή / αληθινός και ειλικρινής με τον Εαυτό μου – άρα είμαι ειλικρινής με τους πάντες
και δε θυματοποιώ εμένα ή τους άλλους στο όνομα του Φόβου - [φόβος απόρριψης, μοναξιάς, εγκατάλειψης].


Γεννήθηκες προφήτης και ξέρεις τι θα γίνει αύριο;!


Μα καλά… Είσαι ανόητος και επενδύεις σε ανθρώπους,
όταν ο άνθρωπος είναι ατελής, διαρκώς αλλάζει [και για καλό] και πρωτίστως, μαθητεύει σε αυτή τη ζωή,
 δεν είναι σταθερός, άτρωτος και κυρίως δεν είναι θεός;!


Γεννήθηκα για να εκπαιδεύω τον Εαυτό μου
 να αποδέχεται την Αλλαγή.

Αυτό σημαίνει: Αποδέχομαι το «θέλω» του άλλου
ακόμη κι αν δε με ευχαριστεί.

Γιατί ο άλλος δεν είναι κτήμα μου, δεν είμαι κτήμα του.

Και αυτό σημαίνει ότι σέβομαι έμπρακτα τον Εαυτό μου, άρα και τους άλλους [Ψυχές].


Είμαι Ελεύθερος και είστε Ελεύθεροι να διοικείτε τον Εαυτό σας.

Αυτό σημαίνει: δεν επεμβαίνω ούτε έμμεσα [πονηρά],

 ούτε άμεσα στη Θεόδοτη Ελεύθερη Βούλησή σας.


Δε θέλω να σας σαγηνέψω, να σας παγιδέψω, ούτε με το Κάμα Σούτρα :))) για να μείνετε μαζί μου,
ούτε με το στόμφο της διανοητικής
 και διαλεκτικής μου ευχέρειας.

Γιατί πιστεύω στον Εαυτό μου και άρα δεν έχω να αποδείξω τίποτα σε κανένα, καθώς τα έχω αποδείξει όλα σε εμένα…
 Αυτή η στάση σημαίνει: Υψιλή Αυτοεκτίμηση.


Δε θέλω να μου κάνετε επίδειξη πλούτου γιατί σας βλέπω
 όπως όλα τα πλάσματα του θεού, όχι ως κάτι ανώτερο
 - και με μεγάλη Συμπόνια -  
επειδή δυστυχώς δε βλέπετε
 τη θεϊκότητά σας ως πλάσματα κι εστιάζεστε
 σε «Δεκανίκια Θεατρικής Ψευτοσημαντικότητας»
- που είναι τα χρήματα.

Άλλωστε αν αρρωστήσεις, δεν έχεις καμία δύναμη μπροστά στην ειμαρμένη, όπως ο Μέγας Αλέξανδρος τις τελευταίες τους στιγμές το διαπίστωσε…


Αυτό σημαίνει: Τίποτα δεν είναι αληθινά δικό μας αλλά είναι δώρο του Δημιουργού που μας δοκιμάζει ως προς το ποια χρήση θα κάνουμε του Ήθους, της οικονομικής ευμάρειας,
 του Σεβασμού και της Αποδοχής
 απέναντι σε Όλα Όσα Υπάρχουν…

[Πες και ένα Ευχαριστώ στο Δημιουργό σου].

  

Με λίγα λόγια…

 

Ο μεγαλύτερος υποκινητής ώστε οι ψευδαισθήσεις να γίνουν

 το κατεστημένο, είναι ο ΦΟΒΟΣ.

 

Αυτό που κάνει τους ανθρώπους να επενδύουν σε ψευδαισθήσεις
είναι μόνο ο Φόβος που έχει να κάνει με την απώλεια ασφάλειας.

Πουθενά στο κόσμο μας δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η τάδε
 ή η δείνα συνταγή είναι η πανάκεια για ένα σίγουρο μέλλον.

Η ζωή είναι σύντομη. Άρα το να ζεις χωρίς να ζεις,
 δεν είναι ΖΩΗ.

Η Αφοβία είναι να ζω σύμφωνα με τις προσταγές
 της Καρδιάς / Ψυχής μου:

[όχι με αυτές των παθών  – καθώς η καρδιά όταν είναι έρμαιό τους απλά με/σε κάνει θύμα του κατώτερου ανθρώπινου εαυτού που ζει φοβικά].

Η Ζωή είναι Δώρο: άρα την Τιμώ [σε κάθε της έκφραση].


Τιμώ τη Ζωή σημαίνει να ακούω το Θεό που μιλά
μέσα από την εσωτερική μου φωνή η οποία ξέρει τι είναι καλό για εμένα – ακόμη και τα μαθήματά μου που μόνο σκοπό έχουν να με εξελίξουν, όχι να με καταβαραθρώσουν υπό την κυριαρχία
του αυτοκαταστροφικού «Εγώ» - της Προσωπικότητας.

 
Αγαπητοί «τέλειοι υπο-κριτές» των πάντων…
 

Εγώ δεν έχω στην πλάτη μου Δια-Ζύγιο ή σύζυγο Υπο-Ζύγιο.

Δεν έχω παιδιά πεταμένα στο ίντερνετ / σε μάνες / σε πεθερές

[μελλοντικά μεταλλαγμένα τρολς].

*Εντός ή εκτός γάμου.

Δεν έφαγα κανενός την περιουσία για να χτίσω σπίτια
και φυσικά δεν τον πέταξα μετά.


Δεν είμαι η «Κυρία Τάδε» γιατί είμαι η «Κυρία Μου».

 
Δε θέλω να κάνω παιδιά με σκοπό να με γηροκομήσουν,
επειδή δε μπορώ να σκεφτώ τόσο τραγικώς εγωιστικά
 ώστε να υποχρεώσω άλλες ψυχές.

Δεν έχω τέτοιες αγωνίες επειδή εμπιστεύομαι το Δημιουργό μου.

Δεν έχω την ανάγκη να στολίζομαι σα χριστουγεννιάτικο δέντρο για να σας πείσω ότι είμαι ωραία, γιατί με τη φυσική όψη μου νιώθω απίστευτα όμορφα κι αυτό φαίνεται.

Δεν απευθύνομαι στο άλλο φύλο όπως είναι στη σημερινή μεταλλαγμένη μορφή του.

Δε θέλω συντρόφους άβουλους γιους της «Οιδιπόδου Μάνας» που τους κατατρώει κάθε μέρα μέχρι να πεθάνει
και της το επιτρέπουν.

Δε με αφορά η αγενής - ψευτοευγενής ελληνική νοοτροπία
 που βασίζεται στην επιφάνεια, την κολακεία, τα πολλά λόγια,
 την κριτική, την απραγία.

Δε με αγγίζει καμία φορεσιά, κοστούμι, ρόλος ή μάσκα
γιατί σας βλέπω όλους με μάτια σκάνερ κι ακτινογραφίας. Δηλαδή όπως είστε.


Έβλεπα πάντα στους ανθρώπους τον καλό εαυτό τους:

Αλλά διαπίστωσα ότι οι ίδιοι έτρεφαν το σκοτεινό εαυτό τους
 κι έτσι δε με αφορούν οι «Λυκο-σχέσεις Κολοτούμπες».

 
Τέλος, μην ανησυχείτε για εμένα [εμάς]….:

Δε θέλουμε τα ίδια πράγματα.

10 χρόνια πριν έβλεπα το μέλλον. Το μέλλον σας.

Είστε όλοι διαζευγμένοι.  

Τα παιδιά σας χρειάζονται ψυχίατρο, παιδοψυχολόγο, παθολόγο

Έχετε γεράσει πρόωρα και με τρομάζετε με αυτή σας την όψη.

Έχετε κατάθλιψη και μάθατε να ζείτε με αυτή.

Μη ντρέπεστε να ζητήσετε ψυχιατρική βοήθεια:
 αυτό θα σώσει την κοινωνία [σας] που απο-δομήσατε
ζώντας στο ψέμα. 

Μη ζητάτε βοήθεια από το Θεό μόνο όταν όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο:
Μόνοι σας δημιουργήσατε τα δράματά σας.

Ο Θεός δεν εμπαίζεται:
να τον τιμάτε και στη χαρά και στη λύπη.

Τώρα που είστε άρρωστοι σε ολιστικό φάσμα και παίξατε σε ένα έργο με προδιαγεγραμμένο φινάλε,
αν σας ρωτούσαν τι θα αλλάζατε πριν 10 χρόνια,
 τι θα ήταν αυτό;!

Με το χέρι στην καρδιά, θα λέγατε στον εαυτό σας την αλήθεια
 ή δε μάθατε ακόμη το μάθημά σας;!

Ακόμη και τώρα που είδατε ότι το «Για Πάντα»
] δεν κατοικεί σε αυτό τον πλανήτη
ακόμη έχετε τη διάθεση να κρίνετε αυτούς που Ζουν τη Ζωή;!

Ποιος είναι σίγουρος αν ο ίδιος ή ένας τωρινός πλούσιος
 αύριο δε θα «πεθάνει στην ψάθα»;!

Ποιος έχει το Θάρρος έστω και μετά από πολλά δεινά και σε μεγάλη ηλικία, να τα αλλάξει όλα μέσα του και γύρω του;! 

Ποιος έχει το Θάρρος να πει στον Εαυτό του

ότι τα πάντα έπραξε από Φόβο;!

 
Ποιος έχει το Θάρρος να υπερνικήσει το Φόβο αυτό
 
και να ζήσει τελικά με τις προσταγές της Καρδιά του

χωρίς να τον απασχολεί η γνώμη των άλλων;!


Αν βρήκες το Θάρρος, έστω και αργά είσαι ένας από εμάς….

 
Έτσι λοιπόν, τα πάντα αποδεικνύεται ότι έχουν δομηθεί
 με θεμέλιο το Φόβο.

Και ό,τι δομείται πάνω σε αυτό το θεμέλιο γκρεμίζεται.

Ο ένας χρησιμοποιεί τον άλλο από φόβο
για τη μοναξιά και την εγκατάλειψη.


Δεκανίκια ή Σχέσεις Ανταλλαγής Όμορφων Πραγμάτων;!
 

Ψέμα ή Α-Λήθεια;!
 
Οι Ψεύτες είναι παντού.

Οι Εραστές της Ζωής επίσης υπάρχουν,
ζουν και υμνούν τη Ζωή με κάθε ανάσα,
 με κάθε βλέμμα ανάτασης προς τον Ήλιο και τον Ουρανό,
ακόμη και μία συννεφιασμένη μέρα…

Ευχαριστώ το Δημιουργό μου για όλες μου τις εμπειρίες
 = μαθήματα εύκολα ή δύσκολα.
 
Ευχαριστώ για την Έμφυτη Σοφία
που αργά ή γρήγορα ακολούθησα.

Γιατί έτσι δεν εξαπάτησα τον Εαυτό μου.

Και η Α-Λήθεια απέναντι στον Εαυτό είναι το μόνο Ίαμα,
η μόνη πανάκεια για την πραγματική Ευ-Τυχία.

Ευχαριστώ τον Εαυτό μου που επέλεξε
το Θάρρος και την Αλήθεια.

Γιατί αυτά τα 2 είναι το ένα και το αυτό.

Γιατί δε ζούμε τη ζωή των άλλων,
άρα δε μας αφορά και το πως μας βλέπουν.

Τη μία στιγμή ζούμε και την άλλη θα έχουμε φύγει:
Άρα, αν δεν έζησες μια Ζωή όπως την ήθελες για χάρη
 των άλλων, όταν θα έχεις φύγει θα έχεις σημασία για αυτούς
ή θα έχει πια σημασία ο κόσμος τους,
 οι απόψεις τους πια για εσένα;!

 
Ζήσε πάντα Νέος, Ελαφρύς στη Συνείδηση, Απλός.

Και μην ξεχνάς, ο Α-Ληθινός Βασιλιάς είναι Ταπεινός.

 

*Αυτή ήταν μία ευγενική χορηγία - διατριβή
 και για τους αυτοθυματοποιημένους φοβικούς,
αλλά κυρίως αφιερωμένη στους Εραστές της Ζωής.

Ο Έρωτας δεν έχει καμία σχέση με τη σαρκική, ζωική ανάμνηση.

Είναι η Αιώνια Ευγνωμοσύνη για το Θείο που ζει μέσα μας,
 που το ανακαλύψαμε, που το αναστήσαμε και που κυρίως…
 ...το Εμπιστευτήκαμε!

 
Χαίρε Ζωή [Θείο] μέσα μας.


Αυτός είναι ο Θείος Μεθυστικός Έρωτας που ζούμε εμείς…

Αποδεχόμαστε ότι υπάρχουν κόσμοι μέσα στον κόσμο.

Ο κόσμος σας. Ο κόσμος μας.

Ακόμη κι αν δε συναντιόμαστε. Σεβόμαστε ο ένας τον άλλο.

Κάντε κι εσείς το ίδιο.

Μπορεί να αρχίσετε να νιώθετε «αλλιώς» με αυτή την αρχή…



Με Αγάπη, Φίλις Χρυσού

[Andromeda Galactica]




 

*Tα συγγράμματά μου υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας.
Επιτρέπεται η αναδιμοσίευση μόνο με την πρόσθεση των συνδέσμων
και του ονόματός μου. Ευχαριστώ για την κατανόηση.